Η εμφάνιση δερματικών μυκητιάσεων είναι αρκετά συχνή τόσο σε ζώα όσο και σε ανθρώπους. Η κοινή ονομασία «τριχοφάγος» αναφέρεται όχι σε έναν, αλλά σε τρεις κατά κανόνα πιθανούς αιτιολογικούς παράγοντες, οι οποίοι εμφανίζονται στατιστικά πιο συχνά.

Αυτοί οι μύκητες είναι: Microsporum canisTrichophyton metagrophytes, Microsporum gypseum.

Ο σκύλος ή η γάτα μπορεί να νοσήσει από έναν από τους παραπάνω μύκητες, είτε εάν έρθει σε επαφή με άλλα ζώα ή ανθρώπους που νοσούν, είτε μέσω της επαφής με το χώμα, όπου ζουν κάποια είδη μυκήτων. Σε ελάχιστες περιπτώσεις, κάποια ζώα είναι φορείς, το οποίο σημαίνει ότι μπορεί τα ίδια να μην νοσούν, αλλά να μεταδίδουν μύκητες.

Όπως  στους ανθρώπους, έτσι και στα ζώα η εκδήλωση συμπτωμάτων εξαρτάται από παράγοντες όπως η ηλικία και η κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Η εμφάνιση της μυκητίασης μπορεί να αφορά ένα ή περισσότερα σημεία του σώματος, καθώς επίσης και περιοχές όπως τα νύχια. Τα συνηθέστερα συμπτώματα που παρατηρούμε είναι η απώλεια τριχώματος (αλωπεκία), που στην πλειοψηφία των περιπτώσεων έχει κυκλικό σχήμα, καθώς επίσης η υποτρίχωση και η κακή όψη τριχώματος.

Ο κνησμός δεν είναι σταθερό σύμπτωμα και άλλοτε υπάρχει και άλλοτε όχι. Επίσης μπορεί να παρατηρήσουμε ερυθρές εστίες οι οποίες σε περίπτωση που επιλεχθούν από κάποιο μικρόβιο, να έχουμε μια υπεγερμένη ερυθρή περιοχή, που ονομάζεται μολυσματικό κηρίο.

Η απομόνωση του μύκητα και η ταυτοποίηση του γίνεται μετά από λήψη δείγματος τριχών και καλλιέργειας τους σε κατάλληλο θρεπτικό άγαρ. Η επιλογή του κατάλληλου σημείου λήψης δείγματος πολλές φορές γίνεται με τη βοήθεια της λυχνίας wood, η οποία κάνει ορισμένα είδη μυκήτων να φθορίζουν.

Αν υπάρχει υποψία μυκητίασης, οι ιδιοκτήτες των ζώων καλό θα είναι να μην βάζουν επάνω στις αλλοιώσεις οποιοδήποτε φάρμακο πριν επισκεφθούν τον κτηνίατρο, γιατί αλλοιώνονται τα αποτελέσματα των εξετάσεων.

Αφού επιβεβαιωθεί η διάγνωση, τότε θα πρέπει να γίνει άμεσα η επιλογή της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής από τον κτηνίατρο. Σε μονήρεις αλλοιώσεις συνηθέστερα προτείνεται η χρήση αλοιφών τοπικά, ενώ σε γενικευμένα περιστατικά μυκητιάσεων προτείνονται τα μπάνια με ειδικά σαμπουάν σε συνδυασμό ή μη, με από του στόματος χορήγηση αντιμυκητιακών φαρμάκων.

Η χορήγηση φαρμάκων από το στόμα θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή στη δοσολογία και για συγκεκριμένο διάστημα που ορίζεται από τον θεράποντα κτηνίατρο, καθώς λάθος χορήγηση μπορεί να προκαλέσει ηπατική βλάβη.

Ο τριχοφάγος μεταδίδεται αρκετά συχνά σε ανθρώπους, ιδιαιτέρως σε παιδιά, ηλικιωμένους και γενικά άτομα με μειωμένη ικανότητα ανταπόκρισης του ανοσοποιητικού τους συστήματος και για αυτό το λόγο αναφέρεται ως ζωανθρωπονόσος. 

Eκτός από τη θεραπεία, για να μειώσουμε την πιθανότητα μετάδοσης της νόσου, εφόσον το ζώο μας έχει επιβεβαιωμένη διάγνωση μυκητίασης, θα πρέπει να καθαρίζουμε τακτικά με ηλεκτρική σκούπα ώστε να απομακρύνουμε τις τρίχες που πιθανόν να έχουν πέσει στον χώρο και να τηρούμε βασικούς κανόνες υγιεινής.

Απάντηση